Wybrane dane oraz wykresy na opracowane na podstawie tej pracy można obejrzeć w dziale Emisje/1999.

 Emisje GHG

Inwentaryzację emisji i wychwytu gazów cieplarnianych CO₂, CH₄, N₂O, HFCs, PFCs i SF₆ wykonano w oparciu o strukturę emisji i wychwytu zawartą w metodologii „ Revised 1996 IPCC Guidelines for National Greenhouse Gas Inventories’’ i stosując podstawowe zasady tej metodologii.

Porównanie struktury kategorii emisji i wychwytu według metodologii „ Revised 1996 IPCC” z wersją poprzedzającą „1995 IPCC’’ (Standard) - wykazuje jedynie różnice w klasyfikacji i przyporządkowaniu określonych źródeł emisji (podkategorii) w ramach kategorii, których podstawowa struktura pozostała bez zmian:

1.   Energia

2.   Procesy przemysłowe

3.   Rozpuszczalniki i użytkowanie innych wyrobów

4.   Rolnictwo

5.   Zmiany użytkowania gruntów i leśnictwo

6.   Odpady

Metodologia IPCC (a więc i Revised 1996 ) odnośnie do obliczania emisji i wychwytu prezentuje dwa podstawowe podejścia

- proste metody - wykorzystujące w oszacowaniu emisji krajowe dane o przedmiotowych aktywnościach grup źródeł emisji (zużycie paliwa, ilość produkcji, liczebność stad zwierząt itp.) i uśrednione współczynniki emisji (metody te są znane jako „z góry” lub obecnie stosowane jako  „Tier 1”); przykładem takiego podejścia jest IPCC Reference Approach w kategorii 1. A. Spalanie paliw

- szczegółowe metody - wykorzystujące dane o przedmiotowych aktywnościach źródeł (odnoszonych zużycie paliwa do rodzajów technologii energetycznych dla danego paliwa, ilość produkcji wg. typów, liczebność stad według wieku i funkcji hodowlanych zwierząt w stadzie, itp.) i określone odpowiednio współczynniki emisji do charakterystyki źródła; (metody te są nazywane „od dołu do góry’’ lub obecnie stosowane jakoTier 2/3).

Inwentaryzacja dla 1999 roku została wykonana z założenia przy zastosowaniu metod szczegółowych; w nielicznych przypadkach zastosowano metody proste, co będzie zaznaczone i omówione dla każdej kategorii podając przyczyny wyboru jednej z dwóch metod. Największy wpływ na odstępstwo od zastosowania metod szczegółowych ma stan publicznie dostępnych danych statystycznych.

W celu:

-  podwyższenia wiarygodności pozyskiwanych danych o aktywnościach w ramach poszczególnych kategorii

-  udoskonalenia procedur obliczania emisji i wychwytu

-  uściślenia krajowych współczynników emisji

dla obniżenia niepewności oszacowania wyników inwentaryzacji dla roku 1999 i następnych oraz w świetle faktów znaczących zmian technologicznych i efektywności gospodarowania w ramach rozważanych sektorów gospodarczych i technologicznych wykonano badania szczegółowe w następujących kategoriach odnośnie do źródeł emisji i wychwytu:

-  fermentacji jelitowej zwierząt (4.A.)

-  odchodów zwierzęcych (4.B.)

-  emisji z gleb użytków rolnych (4.D.)

-  zmian użytkowania gruntów i leśnictwa (5.)

-  wysypisk odpadów stałych (6.A.)

-  transportu (1.A.2.g., 1.A.3., 1.A.4.c.ii., 1.A.4.c.iii., oraz 1.A.5.b. )

-  emisji lotnej z systemu węglowego (1.B.1.)

Raporty Autorów wyników tych badań umieszczone w poz.  [27, 28, 29, 30 i 31] bibliografii niniejszego raportu zostały wykorzystane w opracowaniu inwentaryzacji gazów cieplarnianych dla 1999 r., a znacząca część z nich bezpośrednio zastosowana.

 [ Rap.GHG 2000 ] [ Rap.EMEP 2000 ] [ Raport 1999 ] [ Wskaź. TZO ] [ Baza danych ]